صاحب بزرگ خانه ها کیست؟



از مجموع واحدهای مسکونی ایران که قانون پستی را تصویب کرده‌اند، 2.3 میلیون واحد فاقد مسکن شناسایی شده‌اند که از این تعداد 900 هزار واحد مسکونی معادل 40 درصد متعلق به اشخاص حقوقی مانند بانک‌ها، مدارس و ادارات است. دولت ..

به گزارش همشهری، 7 سال از تصویب قانون اخذ مالیات از افراد بی خانمان می گذرد و اجرای این قانون به دلیل شناسایی افراد بی خانمان برای سکونت با تاخیر مواجه شده است. وزارت راه و شهرسازی که متولی شناسایی افراد بی خانمان است، با وجود اینکه هنوز روند اخذ مالیات از آنها ارائه نشده است، در چند نوبت فهرستی از افراد بی خانمان ارائه کرده است. این وزارتخانه تاکنون 8.4 درصد از واحدهای مسکونی کشور را شناسایی کرده است.

لیست خانه های سیاه خالی است

از تیرماه سال 94 که ماده 54 قانون دادگستری در خصوص اخذ مالیات از ساختمان های غیرمسکونی در شهرهای بالای 100 هزار نفر به تصویب دولت رسید، وزارت راه و شهرسازی مجبور به ایجاد ملت شد. . IRS دسترسی به اطلاعات سیستم را برای جمع آوری مالیات بر دارایی فراهم می کند. البته این کار حداقل تا 4 سال بعد توسط وزارت راه انجام نشد و بالاخره در سال 1377 مراحل شناسایی افراد بی خانمان آغاز شد، آنها نیامدند.

در این مورد، وزارت راه و شهرسازی که خود را تنها ناظر و ناظر مسکن می‌داند، فهرستی را به سازمان امور مالیاتی ارائه کرد مبنی بر اینکه این سازمان ملزم به اخذ مالیات از مالکان آنها است، اما مشکل اینجاست که از IRS: اکثر خانه های موجود در این لیست مدرکی ندارند که خالی باشد و مالیات نمی توان ارائه کرد. این در حالی است که به گفته محمود محمودزاده، معاون مسکن و ساختمان وزارت راه و شهرسازی، این ساختمان تاکنون حدود 2 میلیون و 300 هزار واحد مناسب را تامین کرده و نقش خود را به عنوان نماینده بی خانمان ها ایفا کرده است. به گفته محمودزاده، در فهرست نهایی ارائه شده به وزارت خزانه داری در 17 آبان ماه امسال، یک میلیون و 174 هزار بست خالی وجود دارد که بیش از 900 هزار نفر آن حقوقی است که به صورت دستی در فرم به این سازمان ارسال شده است. از سی دی ها امکان انجام امور مالیاتی

حق عاشق خانه

اشخاص حقوقی صاحبان بی خانمان ها هستند، به ویژه بانک ها، مدارس و دولت ها که در سال های اخیر علاقه خود را به سرمایه گذاری در ساخت و ساز، ساختمان و محوطه سازی نشان داده اند و در گذشته موضوع بحث های زیادی بوده است. معنای حضور اشخاص حقوقی به ویژه بانک ها در صنعت املاک و علاقه آنها به خانه داری به عنوان دارایی به آخرین دوره مسکن در دهه 80 و اوایل دهه 90 برمی گردد. در صنعت این وضعیت تا جایی ادامه دارد که با وجود اینکه برخی از بانک ها تمام سرمایه و تمرکز خود را صرف توسعه عملیات کرده اند و همین امر باعث شده تا بسیاری از شرکت های مهندسی و ساختمانی در زیر مجموعه بانک ها فعالیت کنند. شرکت هایی که از بانک های مادر وام دریافت می کنند، وظیفه مبادله و گردش سرمایه شرکت در صنعت ساختمان را بر عهده دارند و از آنجایی که این رویه ها به ارزش اسمی و نه واقعی در دارایی های بانکی ثبت می شود، راه همچنین به راحتی می توان ارزش واقعی بانک را پنهان کرد.

این مفاهیم به نوبه خود شرایطی را برای مبادله دارایی ها به ذینفعان و شرکای بانک ها فراهم می کند تا درآمد را به جیب اشیاء وارد کند. هزینه ساخت کسب و کار نیز آسیب جدی به بانک وارد می کند. مصرف کنندگان نهایی این صنعت در پایان بازی، موسسات قانونی به‌ویژه بانک‌ها باقی می‌مانند و املاک غیر خرده‌فروشی قابل جذب نیست، اما برخی با هدف سرمایه‌گذاری طراحی شده‌اند و در قالب خانه‌های لوکس مورد نیاز نیستند. .

آمار بازی در خانه خالی

نتایج سرشماری نفوس و نفوس سال 95 و آمارهای وزارت نیرو کشور از مصرف کنندگان برق خانگی نشان می دهد که در سال 95 کل خانه های دارای حروف در ایران بالغ بر 27 میلیون و 500 هزار واحد بوده است. با فرض اینکه ضریب تخریب و تعمیر در زمان ساخت به حدی باشد که مسکن کشور در 5 سال گذشته افزایشی نداشته باشد، در شرایط فعلی با شناسایی 2.3 میلیون واحد مسکونی نمی توان گفت. علاوه بر مسکن دوم، 2 میلیون و 115 هزار خانه، 8.4 درصد از کل مسکن های کشور خالی از سکنه است. از سوی دیگر در سرشماری سال 95، 24 میلیون و 196 هزار خانوار ایرانی از 22 میلیون و 825 ​​هزار خانه که 36.7 درصد آنها مستاجر بوده اند، برآورد شده است. یعنی در بهترین حالت مجموع اجاره بها در ایران در سال 95 کمتر از 8.4 میلیون واحد بوده است. با این حساب و با این فرض بسیار خوب که اجاره بها در کشور طی 5 سال گذشته تغییری نکرده است، در شرایط فعلی معادل 27.5 درصد کل، خانه های اجاره ای در ایران وجود دارد.

این هزینه ها جایی است که می توان گفت استرس مسکن بی خانمان ها و تامین مسکن یا اجاره آنها می تواند بخش قابل توجهی از علل ریشه ای را در این فروشگاه حل کند. علاوه بر این، اگر برای اندازه‌گیری اجاره‌بها باشد، می‌تواند اجاره‌ها را رقابتی‌تر کند. اما واقعیت این است که نوع خانه های بدون رتبه بندی متفاوت است به گونه ای که صنعت می خواهد با وجود این واقعیت و تاثیر رعایت قانون که پولی برای استفاده حداکثری از صاحبان آنها ندارد، اما کمترین تاثیر را بر روی واقعی دارد. مصرف کنندگان خانه برای اجاره، اجاره خواهد رسید.

پاربرگ سایت


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم